محرم َ ش رسید ز راه. راهی پُر ز شور ز غم ز درد و من در این رسیدن شاید برای خوب شدن تلاش کنم... #1: من یک عدد معجزه را احساس کرده ام امروز،بهتَش آنقدر زیاد است که هنوز برای نوشتن مجالی نیست... #2:کلاسمان را دوست دارم،یک جمع صمیمی،آشنای ِ قدیمی هم هست یک سه کلاس آنورتر #3:نوشتن فوق العاده سخت است...انگاری دوباره پوست می اندازم و نو می شوم... #4:چیزی نمانده تا تولدم.کادو تولدم را از خود ِ شان خواهم گرفت..گرچه هدیه بزرگی هم داده اند...آنقدر که باید تا آخر عمر بگوییم چشم...

ما هر کسی را طوری می کُشیم بعضی ها را با گلوله، بعضی ها را با حرف، و بعضی ها را با کار هایی که کرده ایم... و بعضی ها را با کارهایی که تا به امروز برای آنها نکرده ایم. *فئودور داستایوفسکی #1:من تا یه امروز چه قدر آدم کشته ام؟! +به چی فکر می کنی؟!چرا اینقدر ساکت شدی؟! -نمی دونم چه جور حیرونی تو وجودم داره ریشه میدونه +حیرونی؟! -آره.انگار داره تمام وجودم از تلاطم میافته +ببین نباید اینطور بشه تو هنوز خیلی خیلی جوونی -آره جوونم ولی خوب خودت می دونی من اگر 18 سالم باشه مثل یه 23 می فهمم و درد می کشم +آخه چرا تو اینجوری هستی؟!